فولاد ضد زنگ سری ۳۰۰

رایجترین نوع فولاد ضدزنگ استیل‌های سری ۳۰۰ هستند که خود به انواع مختلفی مثل  ۳۰۴، ۳۰۵، ۳۱۶، ۳۲۱ و ۳۴۷ تقسیم می‌شوند و در بین آن‌ها استیل ۳۰۴ با اختلاف قابل توجهی از بقیه پرکاربردتر و رایج‌تر است.

استیل ۳۰۴ و تعداد دیگری از استیل‌های این سری شامل ۱۸ درصد کروم و ۸ درصد نیکل هستند و به همین دلیل به نام استیل ۸-۱۸ هم شناخته می‌شوند.

البته نام استیل ۸-۱۸ اشاره به نوع خاصی از استیل ندارد چون فقط درصد دو آلیاژ نیکل و کروم را نشان می‌دهد. علاوه بر این کربن این استیل‌ها کمتر از ۰.۰۸۸ درصد است و خاصیت آهنربایی ندارند.

استیل ۳۱۶ پس از استیل ۳۰۴ دومین استیل رایج در بین استیل‌های آستنیتی است.

این استیل  به «استیل ضدزنگ گرید دریایی» هم معروف است و معمولاً شامل ۱۶ درصد کروم، ۱۰ درصد نیکل و ۲ درصد مولیبدن است و به همین دلیل به استیل ۱۰-۱۸ هم معروف است.

تغییر در نسبت کروم و نیکل و افزودن مولیبدن باعث شده تا این استیل مقاومت بیشتری در مقابل فرسایش، به‌ویژه فرسایش ناشی از کلر داشته باشد.

به همین دلیل برای وسایلی که باید در تماس زیاد با عوامل فرساینده مانند مواد شیمیایی، حلال‌ها، و آب شور باشند، مناسب است.

این نوع از استیل معمولاً در ساخت کاردها و ابزارهای برنده و لوازم مرغوب آشپزخانه استفاده می‌شود و برای تاسیات دریایی نیز مناسب است.

فلز آهن را همه می شناسیم، استیل آلیاژی است که در اثر ترکیب چند ماده با فلز آهن به دست می آید و ساخت این آلیاژ ویژگی هایی را به فلز آهن می بخشد که آن را برای ساخت لوله مناسب می کند.

یکی از عناصری که در ساخت آلیاژ استیل به کار می رود و طی یک فرآیند شیمیایی به آهن اضافه می شود، کربن است.این ماده تا مقدار ۲ درصد مجاز است که به آهن اضافه شود. مواد دیگری نیز برای ساخت محصول ما به فلز آهن اضافه می شود که همه آن ها در کنار هم ویژگی های آلیاژ استیل را تشکیل می دهند و نسبت ترکیب آن ها با آهن، این ویژگی ها را تغییر می دهد. کربن خود به تنهایی باعث ایجاد خاصیت مقاومت می شود، وجود عناصر دیگر که در ادامه با آن ها آشنا می شویم باعث ایجاد خاصیت انعطاف پذیری در استیل می شود.

فولادهای آلیاژهایی از آهن و کربن هستند که میزان کربن در آنها کمتر از ۲ درصد می باشد، همچنین در مقادیر کمتر از ۱ درصد و گوگرد و فسفر در مقادیر جزئی به عنوان Mn و Si عناصری مانند ناخالصی در فولادها یافت می شوند. البته فولادهای آلیاژی حاوی مقادیر زیادی عنصر آلیاژی می باشند. به طور کلی قطعات ریختگی فولادی به دو دسته اساسی تقسیم می شوند . خصوصیات فولاد توسط ترکیب شیمیایی خصوصا کربن کنترل می شود. اگر میزان کربن موجود در فولاد کم باشد فولاد کاملا نرم می باشد و استحکام آن نیز پایین خواهد بود و هر چه درصد کربن بالا رود استحکام افزایش و قابلیت انعطاف کاهش خواهد یافت. عملیات حرارتی نیز تاثیر اساسی بر خواص مکانیکی فولادها دارد. هر چه درجه حرارت تمپر بالا می رود از یک طرف قابلیت انعطاف و درصد کاهش سطح مقطع افزایش می یابد و از طرف دیگر سختی، استحکام نهایی و نقطه تسلیم افت می کند.

استنلس استیل گروه دیگری از آلیاژهای مورد نظر ماست که به طور جداگانه آن را معرفی می کنیم، وجود عنصری به نام  کروم در ترکیباتی که استیل را ایجاد می کند باعث تولید این آلیاژ جدید با ویژگی های منحصر به فرد می شود.

استیل سری ۴۰۰ و کاربرد های آن

steel 410 استیل ۴۱۰ : مقاوم در برابر سایش است اما در برابر خوردگی مقاومت کمی دارد.

steel 420 استیل ۴۲۰ : گرید مخصوص کارد و چنگال قابلیت پولیش خوبی دارد.

steel 430 استیل ۴۳۰ : گرید مخصوص دکوراسیون است به عنوان مثال در تزئینات داخلی اتومبیل کاربرد دارد قسمت اعظم استیلهای طرحدار با گرید ۴۳۰ بگیر می باشد این گرید قابلیت شکل پذیری خوبی در درجه حرارت کم دارد و مقاوم در برابر خوردگی است و به علت عناصر آلیاژی کمتر قیمت کمتری نسبت به گروه استیل ۳۰۰ ( استیل ۳۰۴ ، استیل ۳۱۶ ، استیل ۳۲۱ ) دارد.

استنلس استیل های مغناطیسی ,دارای میزان کمی کربن بوده وکروم و مولیبدن به عنوان عناصر اصلی در این آلیاژ محسوب می گردد.

این گروه بوسیله عملیات حرارتی سخت شدنی نبوده ( به علت وجود کربن پایین ) ودر کلیه شرایط مغناطیسی می باشند.

استیل‌های سری ۳۰۰

رایجترین نوع فولاد ضدزنگ استیل‌های سری ۳۰۰ هستند که خود به انواع مختلفی مثل ۳۰۳، ۳۰۴، ۳۰۵، ۳۱۶، ۳۲۱ و ۳۴۷ تقسیم می‌شوند و در بین آن‌ها استیل ۳۰۴ با اختلاف قابل توجهی از بقیه پرکاربردتر و رایج‌تر است. استیل ۳۰۴ و تعداد دیگری از استیل‌های این سری شامل ۱۸ درصد کروم و ۸ درصد نیکل هستند و به همین دلیل به نام استیل ۸-۱۸ هم شناخته می‌شوند. البته نام استیل ۸-۱۸ اشاره به نوع خاصی از استیل ندارد چون فقط درصد دو آلیاژ نیکل و کروم را نشان می‌دهد. علاوه بر این کربن این استیل‌ها کمتر از ۰.۰۸ درصد است و خاصیت آهنربایی ندارند.

استیل ۳۱۶ پس از استیل ۳۰۴ دومین استیل رایج در بین استیل‌های آستنیتی است. این استیل که به «استیل ضدزنگ گرید دریایی» هم معروف است و معمولا شامل ۱۶ درصد کروم، ۱۰ درصد نیکل و ۲۲ درصد مولیبدن است و به همین دلیل به استیل ۱۰-۱۸ هم معروف است. تغییر در نسبت کروم و نیکل و افزودن مولیبدن باعث شده تا این استیل مقاومت بیشتری در مقابل فرسایش، به‌ویژه فرسایش ناشی از کلر داشته باشد و به همین دلیل برای وسایلی که باید در تماس زیاد با عوامل فرساینده مانند مواد شیمیایی، حلال‌ها، و آب شور باشند، مناسب است. این نوع از استیل معمولا در ساخت کاردها و ابزارهای برنده و لوازم مرغوب آشپزخانه استفاده می‌شود و برای تاسیات دریایی نیز مناسب است.